Concilium Tridentinum — Sessio decimasexta

Quae est sexta et ultima sub Iulio III. Pont. Max., celebrata die XXVIII Aprilis MDLII — Decretum suspensionis concilii.

Texte latin établi d'après l'édition critique Canones et decreta sacrosancti oecumenici Concilii Tridentini sub Paulo III, Iulio III et Pio IV pontificibus maximis*, Internet Archive (canonesetdecreta00coun_0). OCR Tesseract du djvu original ; quelques irrégularités de transcription possibles (anatheina pour anathema, figraeutum pour figmentum, etc.) qui n'altèrent pas le sens du texte.*

eiuinentiae exsistens, praescriptae assecurationis et salvi con- ductus formaui et moduin in quocunque puncto vel clausula violaverit, quod tamen avertere dignetur Oinnipotens, et suflB- ciens emenda non fuerit mox subsecuta, ipsorum arbitrio me- rito approbanda ct laudanda, habeant ipsam synodum et ha- bere poterunt incidisse in omnes poenas, quas iure divino et humano aut consuetudine huiusmodi salvoruni conductuum violatores iucurrere possunt , aLsque omni excusatione aut quavis in hac parte contradictione.

DIE XXVIII. APRILIS MDLIl.

DECRETUM SUSPENSIONIS CONCILIl. Sacrosancta oecumenica et generalis Tridentina synodus, in Spiritu sancto legitime congregata, praesidentibus in ea reverendissimis dominis Sebastiano archiepiscopo Sipontino, et Aloysio episcopo Veronensi, apostolicis nunciis, tam eorum proprio, quam reverendissimi ct illustrissimi domini Marcelli, tit. S. Marcelli sanctae Romanae ecclesiae cardinalis Crescen- tii, lcgati, ob adversam eius gravissimam valetudinem absen- tis, nomine, non dubitat Christianis omnibus patere, hoc cou- cilium oecumenicum Tridentum primo a Paulo fel. rec. con- vocatum et collectum fuisse; deinde a sanctissimo domino nostro Iulio III., efflagitaute Carolo quinto augustissimo im- 4i peratore ea praecipue de causa fuisse restitutum, ut religio- nem in multis orbis partibus, et praesertim in Germania iii diversas opiniones miserabiliter distractam in statum pristi- num revocaret, abusus et mores Christianorum corruptissimos emendaret, quumque ad hoc agendum quamplurimi Patres nulla laborum suorum periculorumque habita ratione e diver- sis regionibus alacriter conlluxissent, resque strenue magno hdelium concursu feliciterque procederet, ac spes esset non Ievis, illos Germanos, qui eas novitates excitarant, in conci- lium venturos, sic animatos, ut veris ecclesiae rationibus una- nimiter acquiescerent, Iux denique quaedam rebus affulsisse videretur, caputque atlollere inciperet profligata antea et af- flicta respublica Christiana: ii repente tumultus, ea bella hostis