- 50
-
. BPPENDIX pa
::De oratione Ordinationis Episcopi
: Oratio Pontificalis Romeni e duobus pertibus constat. Maicr pars, ab initio usque ad verba Sint speciosi et a verbis Tribue ei, usque
in finen, est originis Romanae et in Sacramentario äicto Leoniano iem invenitur. Pars autem quae incipit a verbis Sint specicsi est interpo-
latio Gallieana quae in Sacramentario Gelasiano primumn introducta est.
Pars Romana unum tantun evolvit thema: Episcobus est summus Sacerdos Novi Testamenti. Sicut Aaron per unctionem olei et vestitionem orna-
mentorum consecratus est, ita Episcopus sunmus Sacerdos constituitur per unctionen spiritualen et ornamenta virbubtum. Qued sane verum est,
seë post Concilium Vaticanum II nimis indigens videtur. Nihii âicitur de auccessione apostolics et fere nihil de munere episcopali, praeter verba: Tribue ei cetheüram episcopalen. n Pars autem Gallicene non est nisi cento citationum scripturae Vete- ris ac Novi Testamenti, quae partim Apostolis applicari possunt, partim vero omni christieno conveniunt. Ex his sententiis, sine crdine dispo
agitis, nulla epparet éoctrina cohaerens de Épiscopo. Etiamgi haec in ‘terpolatio servatur, quae nullam rélationem internam habet cum parte Romana, oratio non videtur satisfacere doctrinne Concilii Vaticani IT. Ansuper, de sententia Fratrum separatorum, haec formula videtur insinna- ‘re Bpiscopum succescoren euse gummi Sacerdotis Veteris Testamenti plus quam Apoatolorum Christi, a | . . . De corrigenda formule cogitevims. sed res aliter se habet ac pro oretionibus Presbyteri et Diaconi, quae parvis adëitionibus aptari po tuerunt. Hic auten pars Romana, nimis Longa, paucis verbis contrahenda ‘esset et pars nova addenda quae doctrinam Conoilii traderet. Sic autem formula exorta ssget.quee pauca communia haberet cum antique et de fac- to esset textus novus à nobis exaratus. L Nobie vigum est, si alia formula invenienda est, melius esse ut eam ex traditione Ecclesiae quaereremus. Atqui in traditione orientali duae formulae inveniuntur inter se valde siniles. Una aëhibetur in pa- triarchatu Antiocheno, altera in patriarchatu Alexandrino. Praeter ad- ditiones in utraque diversas, res essentiales eseden sunt et ab unico fonte proveniunt, iä ést a sgic dicta Traditione apostolica. 51
Haec oratio, sub respectu theologico, ditissine est et doctrinam tra
ditionalem exprimit de Episacopo, non tantum summo Sacerdote, sed et pea-
store gregis et successore Apostolorun, per anss Episcopi *spiritumn principale" a Christo acceperunt. Sub respectu autem cecumenico, bsec formule unitatem cum Ecclesia orientali testaretur, cum in tribus antiquioribus patriarchatibus eaden
doctrina de Episcomo in ipso ordinationis actu enuntiaretur.
Unde Summi Pontificis iudicio proposuims ut haec antiquissima for-
mula etiam in ritu Romano adhiberetur,
“Ut eutem Patres statun quaestionis plenius conspicere possint, una
cun textu Hippolyti quem in schemate (pp.42-43) retulimus, ipsis propo- nimus etiam textum qui aëhuc adhibetur in Patriarchatu Antiocheno et in Petriarohatu Alexendrino, Verbe vel seaiten sensus à Traditione apostoli— ca. nrovenientes sublineantur. Sic patet fontem praëcipuum duarum pre
cum esse orationem Hippolyti et item sententias praecipoas Hippolyti in ‘uno vel altero documento, vel in utroque esse servatas, Ex altera parte apparet additiones & redactoribus orientalibus factas nihil ad elarita- ‘ten neo ad pulchritudinem orationis contilisse. Insuper textum origine ‘lem non semper intellexerunt. Sie, quando agitur de normis Ecelesiae ‘âatis "per verbum gratiaet, in mente Hippolyti designetur Scriptura an tiqui Testamenti. Ecclesia est novus Israel et normee in Scriptura da tae iure applicantur in electione Episcopi. Deus numguam reliquit pou lum suum sine principe nec sanctuarium sine sacerdote.” EÉpiscopus est princeps et Sacerdos novi Israel. Quae autem de munere Episcopi in Tre- ditione apostolica tradita gunt fideliter in orationibus servata sunt. Ex una parte, dolendum est precen tam antiquam et pulchram sub formis -tantum derivatis et incompletis in liturgie servari, et ex altera par- +e optandum est, sub respectu cecumenico, ut munus apostolicum Epiaco- porum eodem modo in Occidente et in Oriente exprimatur in oratione Or- dinationis. Sic affirmatur unitas trium antiquiorum patriarchatuum, Romae, Antiochiae et Alexandrise. Ecelesiea Ronana ad Orientem accedit et simul traditionem propriam recuperat, cum oratio Romae redacta sit. = 52
‘ 1) Qratio Consecrationis Patriarohse in ritu Maronitarum et Svrorum occidentalium.
Deus ani omnia in virtute fecisti et £irnesti ac £andesti conceptu
mentis. orbem habitabilem, qui ornssti coronan Omnium rerum a te fectarun, qui dedisti nobis in timore custodire mandats tua, qui tribuisti nobis Intellectum veritatis et manifesbtasti nobis spiritum tuum 1l1lum bonum, qui Filium tuum dilectun misisti unicum salvatcrem nostrum immaculetum
pro redemptione nostra, Deus Pater Domini nostri Tesu Christi, Pater
misericordiarum et Deus totius consoiationis, qui in puris excelseis
habitas, qui es altissimus, laudsbilis, terribilie, megnus et omnia
videns, qui omnia nogti antequam fiant, apud quem omnia iam erant ante... quam sint; qui illuminationem dedisti Ecclegise per gratian unigeniti tnt, preedestinans ab initio illos qui cupiunt iustibtiam et faciunt ea quae sancta gunt babitare in mansionibus tuis; qui elegisti Abraham qui | placuit tibi in fide, et Heroch sanctum thesauro vitae donasti, qui . principes et sacerdotes ordinasti in sanctuario tuo altissino, Domine; qui vocasti eumn ad laudandum et gorificendun in loco gloriae tuas nomen tou et unigeniti tuis Domine Deus, qui non reliquisti sublime genctue— élan taum gaine ministeriot ante constitutionem mundi, sanctuaria tua -.éxornasti et decorasti principibue et sacerdotibue fidelitus iuxta Éor ‘man cuelorun tuorum, Tibi, Donine, etiem plaouit modo laudari in hoe ”serva tuo et dignum effecieti eum praeesse populo tuo: 1llumina eum et effunde super eum gratiam et intelligentiam Spiritus tui principalis,
quemn tradidisti Filio tuo Domino nostro Iesu Christo; da ei, Deus, sa- | “pientian laudabilem, fortitudinen, virtuten, participationen Spiritus ad faciendum omia per tuant cooperationen, Concede ei, Deus, Spiritum tuum Sanctum, qui datus fuit sanctis tuie, confirna Ecclesiam tuan puran et sanctam et omnen locum tuum sanctum. Largire etiam, Domine, ut servus
tuus iste, qui placuit tibi, sit aû enarrationem glorise et laudem in- cessabilen, ad glorificationes perfectas et tempori aptas, ad orationes acceptas, postulationes fideles, cogitationes rectas, cor humile, ad actionem vitae et humilitatis ec veritatis, ad scientiam rectitudinis. -53-
Pater qui nosti corde omnium, effunde virtutem tuam super servum tuum hunc quen elegisti ad patriarchatum, ut pascat universum £gregem tuun
“sanctum et sumno sacerdotio fungatur sine guerela, die ac nocte tibi
ministrans, et concede illi ut apparest facies tua, eumgue redde dignum
gui tibi attente et cum omni timore offerat oblationes sanctae Ecclesiae tuae. Inpertire ei totam potestatem quam dedisti senctis apostolis tuis,
ut potestate Spiritus tui solvat omnia ligamine, sicut eisdem Apostolis
Htuie concessisti; et ut piaceat tibi in pure humilitate, ceritate illun imple, scientie, discretione, &isciplins, perfectione, magnanimitate cum puro corde, dum orab,_pro populo, dum contristatur pro his qui stulte a
.agunt eosque ad auxilium trahit, dum offert tibi laudes et confessiones _ ac orationes in odorem euavitatis, per Dominum,....,
8) Oratio Congecrationis Episcopi in ritu Alexandrino,
qui esÿ Domine Deus omnipotens, Pater Domini nostri et Dei nostri et :
Salvatoris Tesu Christi, unus solus ingenitus, sine principio, aullum : ‘regem habens super te, qui es semper et ente gaecula, infinitus et solus | altisaims, solus sapiens, solus bonus, invisibilis in nature tua, prine :'opii sxpers et epud quem est stientie incomprehensibilia et incompara— ‘bilis, cognoscens _occulta, cognoscens omnia enteauam fiant, qui donasti . Statuta ecclesiastica per unigenitum Filiun tuum D.N. 1. Ces gui consgtitui “ati gacerdotes ab initio ut assisterent populo tuo, gui non reliquisti : ‘locum sanctum sine ministerio, qui complacuisti tibi elorificari in iis
.gnos. elegisti., Tu iterum nunc effunde virtutem Spiritus tui principalis,
Tauem donasti epostolis sanctis tuis in nomine tuo. Da igitur hanc eamdem
“gratian super servum tuum oquem elegisti in episcopun, ut pascat £regen Ttuun sanctum et ut sit tibi in ministrum irreprehensibilen, orens ante benignitatem tuam die ac nyucte, congregans numerum eelvandorum, cfferens +ibi dona in sanctis ecclesgiis. Ita, Pater omnipotens, per Christum .tuun,
‘&e ei participationem Spiritus Sencti tui,ut sit ei potestas dimittendi pecceta secundum mandatum eius ad sanctuarium et solvendi vincula omnia ‘ecclesiastica, faciendi domus novas orationis et sanctificandi altaris;
et placeat tibi in mensuetudine et corde humili, offerens tibi in inno-
centia et irreprehensibilitate sacrificium incruentun, nysierium huius
Testamenti novi in odorem suevitatis. - - 54
APP endix:-II
| LBCrToKESQue àFROPONUNTUR PRO MISSIS ORDINATIONUM
I. IN ORDINATIONE DIACONI Extra témpus paschale Num. 3, 5-9 . Appilica tribum Levi et fac stare in conspectu
| . âsron sacerdotes, ut ministrent ei.
Ron. 12, 4-8 ..-sive ministerium in ministrande.
Met. 20, 25-28 Filius hominis non venit ministrari sed ministrare.
: Terpore psschali | .
Act. 6, 1-6 - os statuerunt ante conspectun Apostolorus, et oran D Li tes impesuerunt eis manus. C1 Petri 4, 7b-114 "Si quis ministrat, tamquam 8x virtute... UT Toan. Lo 24-26 Si quis mihi miniatrats me sequatur,
IT. IN ORDINATIONE PRESBYTERT : Sexies prima
un 11ae “ Moyses congregans septuaginta viros de senibus Isreel, quosétare fecit circa tabernaculum ! ph. # 1.3,7,1-15 nette ministerdi, in aedificationen corporis Tue. 40, 1-9 cire Designavit Doninus et alios septuaginta äuos' :xel Le. 12 35-44 GQGuisést fidelis dispensator et prudens, quem con : ù gtituit Dominus super fanilias suens ut det illis tritici mensuram? .
‘Beriés seeunde
Ier. 1, 4-9 lu Aë omnia quae nittam Es ibis 2 Cor. 4,1-2,5-7 Non enin nosnotipsos praedicamus, sed JLesum Chri- stun, nos autem SeTves vestros per Tesuw ‘Mat. 5, 13-18 Vos estis sal terrae .. = vel Luc. 2, 24-30 Qui maior est in vobis fiat siout ainor re Tempore paschali F3 et . =
Act. 43, 1-5a Tune ieiunantes et orantes inponentesque eis nanus, diniserunt illos .
1 Fetri 5,1-4 . forme fecti gregis ex anino. 7. Ioan. 20, 19-23 Accipite Spiritun Sanctun: quorun reniseritis pec- ue cata renittuntur eis
vel Ic.15, 15-17 Ien non dicear vos servos, vos auten dixi anicos - 55 —
IXI. IN ORDINATIONE EPISCOPI
Extre —tenpus paschale |
Is. 1, 1-3e Spiritus Domini super me, en quad unxerit me Dont-
nus, aû annuntiendun sensuetis misit me :
2 Cor.5, 17-21 Deus dedit nobis ninisteriur recenciliationis...
: . Pre Christa erge legatinne fungimur
Mat. 9,35-10,1 . Viäens auten turbes, nisertus est eis...Et conveca-
tis duräccin discipulis suis, dedit illis potesta-
tem spirituumn immunénrun
vel Io. 10, 11-16 Ego sum pastor bonus
Tenpore paschali
ot.. 104 B7kT . Et praecepit nobis praedicare populo, et tostifi
. cari quia ipse est, qui conatitutus est a Deo iudex
vivorum et mnrbuorum
Hebr 5, 1-6 | Christus non semetipsun clarificevit ut pontifex
à lui. fleret: sed qui locutus est ea eux: Eu es secerdos
‘Toen. ER 15-17 | Pasce nves nens el To. 17,6,1419 Sanctifica eos in veritate. Sicut tu ne misisti in A . D Pnau et ege mai ces ân aundum .
EME cuanDo ORDINATIO DACONORUE ET PRESBYTERORUN IN EADEM ACTIONE LUE
GICA CONFERTUR Ho ; on
“Extra tenpus pasehate Us
“lorem. 4, 4-9 : ‘Ad onnia quae nitten te, ibis : # : Eph.4, 1-3, 73 13 in opus rinieterii, ir acatficationen corporis
: Christi
ete 2, 25-28 Filius hominis non venit: atnistrart sed ministrare. : 5 | Tenpere paschali act. 23, 1-5a . mme - Tunc ieiunentes et orenbes imponentesque eis manus - diniserunt illios eu
4:Petri 4 Pen 84 quis loquitur, quasi sermenes; Deisi quis gni- . strat, tanquan ex virtute quan adrinistrat Deus Toan. 12, 24-26 .. Si quis mihi ministrat, ne sequatur